Evropsko prvenstvo u fudbalu 1976.

Peto po redu evropsko prvenstvo u fudbalu 1976. godine održano je od 16. do 20. juna u Jugoslaviji. Igralo se u dva grada, na stadionu Crvene zvezde u Beogradu koji je imao kapacitet od 90000 navijača i na stadionu Maksimir u Zagrebu koji je imao kapacitet za 50000 ljudi.

Takmičilo se 32 tima. Titulu evropskih prvaka ponijela je Čehoslovačka, koja je u finalu pobijedila Njemačku rezultatom 5:3, nakon izvođenja jedanaesteraca. Najbolji strijelac na ovom prvenstvu bio je Njemac Diter Miler sa 4 postignuta gola.

Put Jugoslavije, sve do same završnice Evropskog prvenstva, bio je fenomenalan. Gazili su sve pred sobom, ali na kraju je reprezentacija Zapadne Njemačke, u utakmici koja će se pamtiti, uništila snove Jugoslovena.

Tokom kvalifikacija, Jugoslavija je bila smještena u trećoj grupi sa Sjevernom Irskom, Švedskom i Norveškom. Poražena je od Sjeverne Irske rezultatom 1:0, ali je pobijedila Švedsku rezultatom 2:1. Plavi nastavljaju s odličnim rezultatima i kod druge Skandinavske reprezentacije – Norveške, rezultatom 3:1, a golove su postigli Buljan, Bogićević i Šurjak. Sve je bilo gotovo nakon samo 25 minuta igre. U narednom kolu Švedska je pregažena na zagrebačkom Maksimiru rezultatom 3:0. Golove su postigli Branko Oblak, Drago Vabec i Franjo Vladić. U poslednjem susretu kvalifikacija savladana je Sjeverna Irska u Beogradu rezultatom 1:0, a strijelac je bio Oblak.

Voljom žrijeba Jugoslavija je u četvrtfinalu za protivnika dobila reprezentaciju Velsa. Prva utakmica odigrana je na Maksimiru. Već u prvoj minuti strijelac Momčilo Moca Vukotić postiže gol. Konačnih 2:0, u 55. minutu susreta postavio je Danilo Popivoda. U revanš susretu, Katalinski je donio prednost Jugoslaviji nakon 19 minuta igre. Vels je do kraja uspio samo da izjednači rezultat.

Jugoslavija je u polufinalu na stadionu Marakana odmjerila snage sa Zapadnom Njemačkom. Već u 19. minuti začuo se huk sa prepunih tribina. Čitav stadion grmio je od radosti i uzbuđenja kada je Popivoda savladao Majera i time su Plavi poveli utakmicu. Samo 11 minuta kasnije rezulatat je bio 2:0, a strijelac je bio legendarni Dragan Džajić, jedan od najboljih lijevih krila svih vremena. Činilo se da Jugoslavija nezaustavljivo ide ka finalu.

Međutim, fudbalska istorija nas uči da se Njemci teško pobjeđuju, kao i to da ih nikada ne treba potcijeniti. Prvo je u 64. minuti Hajnc Flohe smanjio rezultat na 2:1, da bi osam minuta prije kraja utakmice, Diter Miler izjednačio rezultat. U produžecima, nova dva gola Milera i velika pobjeda aktuelnih evropskih i svjetskih prvaka.

U drugoj utakmici polufinala Čehoslovačka je slavila protiv Holandije 3:2. Baš kao i Njemci i Čehoslovaci su slavili nakon produžetaka. Jugoslavija je u susretu za treće mjesto na Maksimiru poražena od Holandije rezultatom 3:2.

Svi oni koji prate fudbal znaju toliko puta citiranu izjavu nekadašnjeg engleskog reprezentativca Garija Linekera: “Finale će odigrati 22 muškarca koji šutiraju loptu otprilike 90 minuta, a na kraju će pobijediti njemački tim”. Sve je ukazivalo na to da će se i ovo prvenstvo tako završiti i u finalu su svi očekivali trijumf Nemačke, ali su fudbaleri Čehoslovačke imali druge planove. Nakon 25 minuta igre vodili su rezultatom 2:0 protiv favorizovanih Njemaca. Kada je u 89. minutu Bernd Holcbain izjednačio rezultat, svi su pomislili da je scenario isti kao u polufinalu. Utakmica se ipak riješavala boljim izvođenjem penala, a ostaće zauvjek zapamćen udarac s bijele tačke Antonina Panenke. Danas se takav udarac zove upravo po ovom fudbaleru i njegovom penalu sa ovog prvenstva.

Postavi odgovor