Dražen
Twitter: Dražen Petrović
Šta napisati o Draženu Petroviću, što nije poznato, što drugi ne znaju, a zaobići epitete i otvarati košarkaške rasprave.

“Najbolji evropski košarkaš, najbolji bek šuter, najbolji igrač sa naših prostora”, su sve tačne konstatacije, a opet i nisu. Jednostavno Dražen je mimo svih tih titula, jedinstven, sam za sebe.

Njegov košarkaški konto nije za poređenje, drugi nek budu tema rasprave, i nek nose titule, Dražen svoju ima. ,,Amadeus, košarkaški Mocart kako su ga zvali komentatori u SAD, “El Grande”, kako su to radili španski mediji. I to je upravo ono što je Dražen bio. Sa samo 15 godina je debitovao za KK Šibenka, da bi 10 godina kasnije postao sinonim, i prototip modernih evropskih, ali i svjetskih košarkaša.

Poslije uspješnih sezona u Jugoslovenskojligi sa Šibenkom prelazi u Cibonu. Tu doživljava najveće uspjehe koje košarkaš u klupskoj košarci u Evropi može da doživi, osvojivši dva puta tron Evrope, i jedan EvroKup. Petrović je jednostavno “uništavao” protivničke odbrane, sa ubačenih 40, 50 pa i 60 poena.

Limožu (nekada jakom francuskom klubu) je ubacio 51 poen i imao 10 asistencija. Na toj utakmici je pogodio sedam vezanih trojki, od 10 ukupno.

U istoj sezoni je protiv italijanskog Simaca ubacio 45 koševa, i podijelio 25 asistencija . Ovakve igre nisu mogle da prođu nezapaženo ni u SAD, gdje su na evropsku košarku tada gledali kao na amatersku.

Na draftu 1986.godine, Portland Trejl Blejzersi koriste, u tada postojećoj trećoj rundi, svoj pik (60.), kako bi odabrali Dražena. Petroviću se međutim nije žurilo, da pošto-poto pođe u NBA ligu, pa iz Cibone, za tada nevjerovatnih miliona dolara prelazi u Real Madrid.

U Madridu, nije trebalo puno da prođe, da Petrović postane omiljeni košarkaš slavnog španskog kluba. “El Grande” kako su ga nazivali španski komentatori, je u dresu kraljevskog kluba postigao dva rekorda koja do danas niko nije oborio. Nevjerovatnih 62 poena u finalu protiv Snaidero Kaserte, u evropskom Kupu pobjedenika kupova, kao i 43 poena u finalnoj seriji protiv Barselone.

Trofej im je ipak iskliznuo, pa je titula prvaka otišla u Kataloniju. Utješna nagrada došla je u vidu osvajača Kupa kralja, gdje je Real dobio upravo Barsu. Želja za dokazivanjem u najjačoj ligi na svijetu, ipak je pobijedila 1989. godine, pa se Petro našao u ekipi Blejzersa, koju je tada trenirao Rik Adelman.

Tu nastaju prvi problemi u profesinoalnoj karijeri hrvatskog košarkaša, jer njegova titula “najboljeg evropskog košarkaša” nije imala težinu u NBA. Portland je na bekovskim pozicijama imao Klajda Drekslera i Terija Portera, pa je Petroviću pripalo tzv “garbage time” od samo 12 minuta po utakmici. To se osjetilo na učinku košarkaša koji je 20 poena davao kad je imao loš dan, pa je ruki sezona završena sa samo 7,4 poena po meču. U drugoj sezoni stvar je bila još gora, jer mu je minutaža skraćenana samo sedam minuta po meču. Petrović, rođeni pobjednik, “one man army” kako su voljeli da ga zovu u Evropi, nije mogao to da podnese, pa je bio dio transfera izmedju tri tima, kako bi završio u Nju Džersi Netsima.

Netsi su imali dvije mlade zvijezde u usponu, Kenija Andersona i Derika Kolmana i Dražen se odlično uklopio u ulozi beka šutera. Već u prvojsezoni (od početka) uzima ulogu lideratima sa 20,6 poena po utakmici, uz nevjerovatan procenat šuta od čak 51 odsto.

Dražen dobija od svojih kolega priznanje timskog MVP-a. Druga sezona, bila je još bolja, pa je tako povećao konto poena na 22,3 poena (11. Te sezone u NBA), sa šutem za tri poena od 45 odsto. Izabran je na kraju u treću petorku NBA lige, a izostanak poziva za All Star meč se i dan danas smatra za, u najmanju ruku sramotnim činom. To je nažalost i poslednja profesionalna karijera “Amadeusa, košarkaškog Mocarta”.

Detalji njegove nesrećne pogibje su svima poznati, trebalo bi samo reći da mu se život prekinuo kada je bio na svom košarkaškom vrhuncu.

Bilo je igrača koji su više osvojili na sportskom planu, bilo je onih sa boljim procentom, “većom karijerom”, ali Petrović je bio pionir evropskih košarkaša u najjačoj ligi nasvijetu (zajedno sa Vladem Divcem).

On je utabao put mnogima, i Amerikancima usadio misao, da svi sa prezimenom koje se završava na “IĆ”, moraju biti i dobri šuteri.

Rik Adelman, prvi trener koji je trenirao Petrovića u NBA ligi, je kasnije ispravio svoju grešku, pa je sa Sakrementom doživljavao najbolje košarkaške dane upravo sa košarkašima sa ovih prostora (Divac, Stojaković, Turkoglu). Kasnije je draftovao i našeg reprezentativnog centra Nikolu Pekovića.

O Petroviću govore mnogo i riječi njegovog trenera u Nju Džersiju, Čaka Dejlija

“Ne znam može li se uopšte riječima opisati šta je Dražen značio ovome klubu, emocionalno, fizički i na ostale načine. Svićemo zauvijek pamtiti ono što smo upravo vidjeli na ekranu, taj osmijeh, taj osjećaj, taj takmičarski duh, i sa košarkaške strane izbačaj lopte prema košu. Nikada ga nećemo zaboraviti.”

Majkl Džordan pamti Petrovića kao velikog košarkaša.

“Radovao sam se utakmicama protiv Dražena. On je igrao agresivnu odbranu na meni, ali bez nervoze, čisto sportski, baš kao što sam i ja na njemu. Imali smo odlične duele, kojih na moju veliku žalost nije bilo puno”.

Dres sa brojem 3 je povučen iz Nju Džersija, dok je Cibona povukla njegovu desetku.

Tako kad se uđe u priču o tome ko je najbolji, nek ide rasprava Divac protiv Rađe, Kukoč protiv Bodiroge, Stojaković, Đorđević, Danilović. I cijela nova garda sjajnih košarkaša koji pomjeraju granice, prije svih Nikole Jokića, Luke Dončića, Bojana i Bogdana Bogdanovića…

Ime Dražena Petrovića treba da je van toga.

On ne predstavlja dio tih priča, on je priča sam za sebe, čisto košarkaško naslijeđe.

2 KOMENTARI

  1. Najbolji ikad igrač,iz Evrope i dan danas ga cijene svi i nakon toliko godina od kada je poginuo mislim da to dovoljno govori kakav je trag ostavio u košarci.

POSTAVI ODGOVOR

молимо унесите свој коментар!
овдје унесите своје име