Prije tačno 30 godina pojavio se “Tim snova”

0
231
Tim snova
Foto: Sports Illustration

Najbolji košarkaški tim svih vremena, poznatiji pod nadimkom Tim snova“, pojavio se na današnji dan 1992. godine!

Revolucionarna odluka FIBA i Olimpijskog komiteta da se dozvoli učešće košarkaškim profesionalcima iz NBA lige da nastupe na košarkaškom turniru, bacila je u drugi plan sve vrhunske sportiste koji su se pojavili u Kataloniji tog ljeta.

Na svakom koraku se pričalo o selekciji koja je došla iz neke druge galaksije, gdje se košarka igra na daleko jačem, bržem, zahtjevnim nivou od Evrope.

“Tim snova” se ne bi stvorio bez dva prethodna događaja. Na Igrama u Seulu 1988. Sjedinjene Države su završile na trećem mjestu nakon poraza u polufinalu od Sovjetskog Saveza (82:76), koji je na kraju osvojio zlato.

Arvidas Sabonis, Šarunas Marčuljonis i Aleksandar Volkov, budući NBA igrači, nadigrali su Dejvida Robinsona, Dena Majerlea, Miča Ričmonda i Denija Meninga, tadašnje student.

Ovaj poraz SAD slavio se u skoro svim komunističkim zemljama svijeta, jer se i dalje vodio Hladni rat, iako se pad komunizma već te 1988. godine mogao naslutiti.

Na Svjetskom prvenstvu 1990, novi udarac! Ponovo su SAD poražene u polufinalu, ovoga puta od Jugoslavije koja je bila na ivici građanskog rata, ali predvođena Draženom Petrovićem, Vladom Divcem i Tonijem Kukočem “Plava” četa Dušana Dude Ivkovića zadala je ozbiljan šamar američkoj košarci.

Tim snova,pojavio
Vlade Divac i Dražen Petrović, članovi Jugoslovenske reprezentacije 1990.godine, koja je savladala SAD u polufinalu.

Postalo je jasno da, napretkom međunarodne košarke, koledž igrači više nisu dovoljni za reprezentativne uspjehe.

“Nije postojao način na koji su naši mladi mogli da ih pobjede. Evropski timovi su bili sastavljeni od muškaraca”,
 rekao je prije mnogo godina Majk Kšiševski, legendarni trener Univerziteta Djuk i član stručnog štaba “Tima snova”.

Borislav Stanković, tadašnji predsjednik FIBA, predložio je da se dozvoli učešće profesionalnim košarkašima na Igrama.

Bilo je razgovora između Španca Huana Antonija Samarana, predsjednika Međunarodnog olimpijskog komiteta, i Dejvida Šterna, komesara NBA lige, kome u početku ništa jasno bilo nije.

Bio je zabrinut zbog uticaja koji bi prisustvo NBA zvijezda moglo da ima na događaj poput Igara.

“Nismo mislili da će to postati fenomen kakav jeste. Rekli smo FIBA da nismo uzbuđeni zbog te ideje”, priznao je Stern.

Tada nije mogao da zamisli kakav će to podsticaj dati njegovoj ligi.

FIBA je 7. aprila 1989. održala glasanje o ovom složenom pitanju. Rezultatom 56-13 odlučeno je da NBA igrači mogu da igraju na Olimpijskim igrama. Odmah nakon ovog glasanja uslijedila je i faza “slatkih muka” – koga pozvati u prvi “Tim snova”?

Tim snova,pojavio
Formiranje stručnog štaba SAD 1992: (s lijeva na desno) Majk Kšiševski, Čak Dejli i komesar Dejvid Štern

Medžik Džonson je bio prva velika zvijezda koja je izjavila da želi da bude na Igrama: “Imam sve osim olimpijske medalje. Želim da igram”. Ta fraza je postala poziv za mnogo više igrača da se prijave.

Komesar Štern je bio iznenađen velikim brojem igrača zainteresovanih da budu u Barseloni.

Magazin “Sports Ilustrejted” je 18. februara 1991. posvetio svoju naslovnicu izgradnji olimpijskog tima. Pojavila se slika Džordana, Medžika, Čarlsa Barklija, Karla Melouna i Patrika Juinga. Pisalo je – “Tim snova”. Dvije riječi za istoriju košarke koje opisuju najbolji tim svih vremena!

Tim snova,pojavio
Istorijska naslovnica magazina “Sports Ilustrejted” sa prvim natpisom: “Tim snova”

Iste godine 21. septembra objavljeno je prvih 10 imena: petorici sa pomenute fotografije pridružili su se Bird, Skoti Pipen, Džon Stokton, Kris Malin i Dejvid Robinson.

Lista je kasnije zatvorena sa Klajdom Drekslerom i studentom Kristijanom Lejtnerom.

Ipak, selekcija je imala i jednu kontroverznu odluku – Ajzea Tomas. Ratovi Detroitovih “Bed blu bojsa” sa Bulsima i Seltiksima suprotstavili su ga Džordanu, Pipenu i Birdu. Najglasniji je bio sam Majkl koji je svoj dolazak u reprezentaciju uslovio time da se u istu ne pozove samo Ajzea Tomas, što je Majkl, kasnije, potvrdio u seriji “Last dance”.

Spekulisalo se i o prisustvu Džoa Dumarsa ili Dominika Vilkinsa. A između mladića Šekila O'Nila i Lejtnera, a zadnje mjesto pripalo je ovom drugom, šampionu sa Djukom 1991. i 1992. godine koji je smatran najboljim koledž igračem u istoriji. Njegovo prisustvo u timu bilo je marginalno.

Tim snova,pojavio

Paralelno sa igračkim, formiran je i trenerski “Tim snova”: Glavni, Čak Dejli, koji je vodio Pistonse do prstenova 1989. i 1990.godine.

Pored njega, Kšiševski, legenda sa Djuka, potom Pi-Džej Karlesimo, sa Univerziteta Seton Hol i Leni Vilkens, NBA šampion sa Soniksima 1979. i jedan od najcjenjenijih trenera u ligi.

Igre su počele 25. jula, a dan kasnije debitovao je “Dream Team”. Prva žrtva – Angola.
“Ne znam ništa o njima, samo da imaju problema”
, rekao je Barkli.

Pobjedile su Sjedinjene Države rezultatom 116:48. Prva od osam pobjeda.

Kasnije su redom srušili Hrvatsku (103:70), Njemačku (111:68), Brazil (127:83) i Španiju (122:81),čime su zatvorili prvu fazu.

U četvrtfinalu su savladali Portoriko (115:77). U polufinalu su se riješili Litvanije predvođene Sabonisom i Marčuljonisom (127:76), a samom finalu ostvarena je još jedna pobjeda protiv Petrovićeve, Rađine i Kukočeve Hrvatske (117:85).

Ovaj meč je posebno motivisao Džordana i Pipena, koji su željeli da prirede dobrodošlicu u Čikago Bulse, Toniju Kukoču.

“Da li ste ikada vidjeli lava kako napada svoj plijen? Majkl i Skoti su htjeli da izvlače slamku da vide ko će da ga čuva. Kukoč nije imao pojma šta mu se sprema”, prisjeća se Meloun.

Tim snova,pojavio
Majkl u letu poentira pored Dina Rađe (broj 14) i Stojka Vrankovića (broj 11)

“Tim snova” je u svojim utakmicama pobjeđivao protivnike postižući u prosjeku 117,3 poena i pobjedivši sve svoje rivale sa 43,8 poena razlike.

Najmanju razliku ostvario je u finalu, kada je pobjedio “samo” sa 32 razlike.

Najbolji strijelac je na kraju bio Barkli, sa prosjekom od 18 poena. Trener Čak Dejli nije tražio tajm-aut ni na jednoj utakmici.

Godinama kasnije Sjedinjene Države su na Svjetska prvenstva i Olimpijske igre slale nove “Timove snova”, sa novim zvijezdama, ali ovaj iz Barselone 1992. godine ostaje i dalje prvi i originalni, a po mnogima i najjači koji je planeta ikada vidjela!

POSTAVI ODGOVOR

молимо унесите свој коментар!
овдје унесите своје име